لپ تاپم رو روشن کردم و افتادم توی کوچه پس کوچه های اینترنت

چند تا کوچه رو که دور زدم یهو دیدم آژیر آنتی ویروس محترم به صدا در اومد

فهمیدم ویروس گرفته

رفتم و سریع ویروس رو از بین بردم تا به سیستمم آسیبی نرسونه ...

کارم که تموم شد به حال خودم خندیدم

البته از اون خنده هایی که شاعر میگه : خنده ی تلخ من از گریه غم انگیز تر است

با خودم گفتم: کاش اینقدر که هوای لپ تاپت رو داری ، هوای خودتم داشتی

کاش وقتی گناه می کردی و آژیر دلت داد میزد که: خطر ... خطر

گوش کر شده ات می شنید و به داد دلت میرسیدی تا ویروس گناه آلوده اش نکنه

دلم به حال خودم سوخت

تازه فهمیدم خیلی وقته گناه ها ، آنتی ویروس دلم رو هم خفه کردند ...

نمی دونم چی بگم...

اما خوش به حال اونایی که آنتی ویروس دلشون اورجیناله و هر روز با وصل شدن به خدا آپدیتش میکنن

خوش به حال اونایی که هر شب خودشون رو چک می کنن و اگر گناهی ناخواسته وارد دلشون شده با آنتی ویروس استغفار نابودش میکنن

امروز آنتی ویروس لپ تاپم بهم درس بزرگی داد

یه آنتی ویروس جدید خریدم به نام " استغفار "

از ته دل گفتم: « استغفرالله ربی و اتوب الیه »